سلام.

آه!! وضعیت ثابت و دائم و تغییر ناپذیر من ظاهرا علاوه بر خودم داره حال شما رو هم به هم می زنه! این رو از نظرات شما فهمیدم...

اما چاره ای نیست....

همچنان نگاهم در امتداد دود نازک و سفید رنگ سیگار و گوشم در خلسه آواز شجریان غوطه ور است.

مگرم چشم سیاه تو بیاموزد کار    ور نه مستوری و مستی همه کس نتوانند

یه مرور از من:

ساعت ۹ شب: از محل کارم به خونه اومدم.

ساعت ۱۰شب: خیلی خسته ام. گرسنه هم هستم. اه! چیزی برای خوردن پیدا میشه؟

ساعت ۱۱شب: سفره روزنامه ای خودم رو جمع می کنم. یه چیزی برای خوردن بود. خوردم.

ساعت ۱۱:۳۰ شب: یازدهمی رو هم خاموش کردم. یه نگاه توی پاکت سیگار، فقط ۹ نخ دیگه مونده.

ساعت ۱۲ شب: دیگه برنامه های تلویزیون تموم شده. بلند می شم. یه کم توی خونه راه میرم. شاید دارم فکر می کنم.

ساعت ۱۲:۳۰ بامداد: آه! خدایا ! با اینهمه خستگی چرا نمی خوابم؟ جوابی ندارم. میام سراغ کامپیوتر.

روشنش می کنم. کتابم رو بر می دارم، صفحه ۱۸. شروع می کنم به خوندن. دیشب فقط یک صفحه از این کتاب رو خوندم. البته تقریبا ۱۰ بار همون صفحه رو خوندمش. امان از عدم تمرکز... دوازدهمی رو روشن می کنم....

ساعت ۱:۳۰ بامداد: به صفحه مانیتور خیره شدم. اه! لعنتی! سایت بی بی سی هم که فیلتر شده.

میام سراغ وبلاگها... به شدت هوس چای کردم.... چه آوازی:

دوش دور از رویت ای جان، جانم از غم تاب داشت

ابر چشمم بر رخ از سودای تو سیلاب داشت

ساعت ۲ بامداد: یه لیوان چای داغی که روی میزمه احساس خوبی رو به من میده... یه جرعه از چای.... سیزدهمی هم روشن شد... صفحه ۱۹ رو شروع کردم...

ساعت ۳:۳۰ بامداد: خیلی گرمم شده... پنجره رو باز می کنم... کمی دقت... صدای مشاجره زن و مرد همسایه میاد.

ساعت ۴ بامداد: باید بخوابم.... کامپیوتر رو خاموش می کنم، چهاردهمی رو روشن... همه جا تاریک شده... میرم تو رخت خواب...

ساعت ۴:۳۰ بامداد: واای...خدا! خوابم نمی بره.... به صدای زن و مرد، ضجه دختر کوچیکی هم اضافه شده... بابا نه! تو رو خدا نه! مامان نرو... مامان....

ساعت ۵ بامداد: صدای بلندگوی مسجد به گوشم می خوره...نخیر! فایده نداره... بلند میشم... چراغ ها رو روشن نمی کنم اما کامپیوتر و پانزدهمی رو چرا... یادم به چای میوفته...

ساعت ۵:۳۰ بامداد: یه نگاه توی پاکت سیگار... فقط ۵ نخ دیگه مونده... هر چند تعدادش دستمه اما بازم نگاه می کنم.... چشمام می سوزه.... سرعت اینترنت خوب شده... مثل اینکه همه خوابیدن بجز من... شانزدهمی رو خاموش می کنم.... صدای آواز:

سرِ آن ندارد امشب که برآید آفتابی    چه خیالها گذر کرد و گذر نکرد خوابی

ساعت ۶ صبح : احساس گرسنگی می کنم... یه چیزی برای خوردن جور میشه... میرم یه دوش بگیرم....

ساعت ۶:۳۰ صبح : خودم رو خشک می کنم... هفدهمی خیلی بهم چسبید.... بعد از حمام!... آه صورتم سوخت.... همیشه از اینکار خوشم میومده... حسابی با دست صورتم رو مالش می دم تا عطر به همه جاش برسه...

ساعت ۷ صبح : لباسم رو می پوشم... عطری رو که جدیدا خودم برای خودم خریدم میزنم... مغزم درست کار نمی کنه... هیژدهمی رو از کنار لبم به لبه زیر سیگاری تکیه        می دم....

ساعت ۷:۱۵ صبح : از خونه می زنم بیرون... ساعت ۸ کلاس دارم.... نوزدهمی رو قبل از سوار شدن به تاکسی خاموش می کنم....

سوار تاکسی می شم.... چشمام می سوزه... معده ام هم همینطور... واااای خدای من! ترافیک سنگین تر از اینه که من ۸ برسم سر کلاس.... نمی رسم... بیستمی رو یادم نیست کی کشیدم...

ساعت ۱۲ ظهر: حسابی بی حالم... از دانشگاه به سمت محل کارم حرکت می کنم.... پاکت جدید رو باز می کنم... ۲۰ تای دیگه....

توی راه به خودم می گم : ۵۱- ۵۲ - ۵۳ ...آره الان ۵۸ ساعته که نتونستم بخوابم.

یعنی امشب خوابم می بره؟.....